arkusz kalkulacyjny - program komputerowy służący do wprowadzania danych w postaci tabel i pozwalający na wykonywanie skomplikowanych obliczeń. Wyniki obliczeń mogą być przedstawiane w postaci wykresów. Dokumenty arkusza kalkulacyjnego nazywane są arkuszami.
komórka - podstawowa jednostka funkcjonalna tabeli arkusza. Komórka może zawierać pojedynczą informację (liczbę, tekst, formułę) i reprezentowana jest przez unikalny adres.
adres komórki - połączenie litery oznaczającej kolumnę oraz numeru wiersza, pozwalające jednoznacznie opisać położenie komórki w arkuszu (np. A1, G25, DB40, itp.)
zakres komórek - dwie lub więcej komórek w arkuszu. Zakres tworzą grupy komórek znajdujących się w tym samym wierszu, kolumnie lub prostokątnym bloku arkusza. Adres zakresu komórek tworzymy, podając adres pierwszej (górnej, lewej) oraz ostatniej (dolnej, prawej) komórki, przedzielając je znakiem dwukropka, np. A1:B4, D8:K22, itp.
skoroszyt - w programie Excel jest to plik zawierający wiele arkuszy. Każdy arkusz znajduje się na osobnej stronie i identyfikowany jest poprzez nazwę umieszczoną na zakładce u dołu strony.
formuła - wpisywany do komórek arkusza wzór, pozwalający wykonywać pewne obliczenia. Formuła rozpoczyna się zawsze znakiem „=”, po którym następują działania matematyczne. Argumentami tych działań są dane z określonych komórek.
pasek formuły - wiersz położony poniżej pasków narzędzi programu, umożliwiający edycję zawartości komórki. 
funkcja - wbudowana w program gotowa formuła wykonująca określone obliczenia. Np. =suma(a1:a3)

seria danych - zakres komórek arkusza obejmujący jeden wiersz lub jedna kolumnę, których wartości chcemy umieścić na wykresie.

Typ wykresu dobieramy w zależności od rodzaju danych, które chcemy zobrazować: porównanie danych (wykres słupkowy lub kolumnowy), udziały procentowe (wykres kołowy), tendencje wzrostowe lub spadkowe (wykres liniowy).

1. SUMA (funkcja matematyczna)

Funkcja suma służy jak nazwa wskazuje do sumowania. Warto ją stosować wszędzie tam, gdzie trzeba dodać więcej niż 2-3 wartości. W naszym przykładzie mamy aż 10 wartości do dodania.

 

W komórkę e16 moglibyśmy wpisać =e5+e6+e7+e8+e9+e10+e11+e12+e13+e14
Wynik byłby dobry, ale po co tyle pisać? Wpisujemy więc =suma(e5:e14)

Czym więcej wartości do sumowania tym zysk z wykorzystania funkcji suma jest większy. W przypadku funkcji suma w nawiasie wpisaliśmy tzw. zakres komórek. W Excelu zakresy wpisujemy zawsze rozdzielone dwukropkiem. Dwukropek nie jest tu znakiem dzielenia. To złe skojarzenie z lekcji matematyki. Dwukropek oznacza "do" i nie ma nic wspólnego z dzieleniem.

2. MAX (funkcja statystyczna)

Funkcja max służy do znajdowania najwyższej wartości spośród podanych w postaci zakresu. Składnia funkcji przypomina sumę.

=max(e5:e14)

3. MIN (funkcja statystyczna)

Funkcja min znajduje w podanym zakresie najniższą wartość. Składnia funkcji jest identyczna jak w sumie i max.

=min(e5:e14)

4. ŚREDNIA (funkcja statystyczna)

Funkcja średnia służy do obliczania średniej arytmetycznej liczb w podanym zakresie. Składnia przypomina składnię funkcji suma, max i min.

=średnia(e5:e14)

5. PIERWIASTEK (funkcja matematyczna)

Funkcję pierwiastek stosuje się do obliczania pierwiastka kwadratowego z podanej jako argument liczby lub adresu komórki. Wszędzie gdzie to tylko możliwe stosujemy odwołania do adresu komórki, a nie do konkretnej liczby.

W powyższym przykładzie użyto składni =pierwiastek(h9) bo 81 wpisano w komórkę h9. Otrzymalibyśmy dobry wynik także w przypadku wpisania w nawiasie liczby 81. Lepiej jednak odwołać się do adresu.

VisiCalc – pierwszy elektroniczny arkusz kalkulacyjny dla komuterów osobistych, zaprojektowany w 1978 r. dla komputerów Apple II. Autorami VisiCalca byli Dan Bricklin i Bob Frankston.
danandbob
 Dan Bricklin and Bob Frankston
VisiCalc odniósł duży sukces i zapoczątkował nową gałąź przemysłu informatycznego – była to pierwsza aplikacja, która zyskała miano killer application, oprogramowania, dla którego klienci kupowali cały komputer. VisiCalc wprowadził Apple II do firm rewolucjonizując obliczenia – tysiące firm zdecydowało się na zakupienie kosztującej 3000 dolarów maszyny Apple II tylko po to, aby uruchamiać na niej sprzedawany za 150 dolarów arkusz kalkulacyjny.
 
 

 

 25 lat za kratkami

ciąg dalszy nastąpi...

Our website is protected by DMC Firewall!